February 25th, 2008

เวลาเริ่มทำสิ่งใหม่ๆ กับชีวิต คำว่า “ครั้งแรก” ช่างให้ความรู้สึกตื่นเต้นและท้าทายเสมอ ไม่ว่าผลลัพท์จะลงเอยเช่นไร อาจไม่สมใจร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ทุกครั้งที่ตัดสินใจกระทำ ย่อมส่งผลให้พานพบประสบการณ์ใหม่ รู้จักบทแรกสำหรับการเรียนรู้ และเก็บเกี่ยวความสุขจากสิ่งนั้น
โดยเฉพาะเมื่อออกเดินทาง
อ่านต่อ »
Posted in Up Up and Away | 2 ความเห็น »
February 12th, 2008

ถึงจะชอบดูนกมากแค่ไหน ก็ไม่มีทางที่ผมจะออกไปตระเวนดูนกได้ทุกวัน นอกเหนือจากหน้าที่รับผิดชอบแล้ว ยังมีปัจจัยอีกหลายประการที่ทำให้ไม่อาจทำสิ่งที่ชอบได้ตามใจปรารถนา เอาแค่วันหยุดสุดสัปดาห์ เดี๋ยวนี้ยังปลีกตัวลำบาก แต่เรื่องอะไรจะยอมจำนนง่ายๆ ถึงออกไปดูนกข้างนอกไม่ได้ ก็สร้างโอกาสขึ้นมาที่บ้านเสียเลย
อ่านต่อ »
Posted in บ้านนี้มีนก | 5 ความเห็น »
September 4th, 2007

นกแต้วแล้วอกเขียวที่เขตรักษาพันธุ์ฯ เขาประ-บางคราม รวมทั้งพื้นที่อื่นในบ้านเราเป็นชนิดย่อย P.s. cucullata นอกจากพบประจำถิ่นทางภาคใต้ของไทย ยังกระจายพันธุ์อยู่ทางพื้นที่ตอนล่างของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยพบบนเกาะชวาและสุมาตราของอินโดนีเซีย และคาบสมุทรมลายูของมาเลเซีย ครั้นพอถึงปลายฤดูร้อนเรื่อยไปจนถึงฤดูฝน บางส่วนของนกเหล่านี้ โดยเฉพาะนกที่อยู่ในมาเลเซียจะพากันบินอพยพตามความชุ่มชื้นของลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ขึ้นมาจับคู่ผสมพันธุ์และสร้างวางไข่ตามป่าทางตอนกลางของไทย พม่า อินโดจีน ตอนใต้ของจีน บังคลาเทศ เรื่อยขึ้นไปจนถึงเชิงเทือกเขาหิมาลัยในแถบภูฏาน อินเดีย และเนปาล ในแหล่งขยายพันธุ์ทางตอนบนนี้สามารถพบนกขึ้นไปอยู่ได้ถึงระดับความสูง 1,800 เมตรนกแต้วแล้วอกเขียวยังเป็นนกแต้วแล้วที่มีเขตกระจายพันธุ์แพร่หลายกว้างขวางที่สุด เริ่มจากตอนบนสุดแถบเชิงเขาหิมาลัยลงมาถึงภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แล้วลงใต้ต่อไปยังเขตซุนดรา จนกระทั่งสุดเขตกระจายพันธุ์บนเกาะนิวกินี อ่านต่อ »
Posted in เรื่องเล่าจากปลายปีก | 1 ความเห็น »
September 4th, 2007

25 เมษายน 2550
พุทธมณฑล จ. นครปฐม
บ่ายคล้อยวันนี้มีรถยนต์จอดริมทางใต้ร่มไผ่ในเขตเวฬุวันเพียงไม่กี่คัน เดาไม่ยากต้องเป็นรถของเพื่อนนักดูนกหรือไม่ก็บรรดาช่างภาพ พอลงจากรถ ผมสังเกตเห็นพวกเขาต่างเลือกมุมเหมาะซ่อนตัวตามกอไผ่ เพื่อดักรอให้เป้าหมายออกมาให้ชมและบันทึกภาพ เมื่อมองข้ามคูน้ำไปฝั่งตรงข้าม ก็พบช่างภาพอีกหลายคนพร้อมกล้องติดเลนส์ยาวเฝ้ารอถ่ายภาพนกอีกจุดหนึ่งทันทีที่แสงแฟลซจากกล้องถ่ายภาพสว่างวาบขึ้นมา มันเหมือนสัญญาณบอกให้ทราบว่า สิ่งที่พวกเขารอคอยปรากฏตัวแล้ว ผมรีบยกกล้องสองตาส่องตามไปยังทิศทางที่ช่างภาพเหล่านั้นเล็งกล้องไว้
อ่านต่อ »
Posted in เรื่องเล่าจากปลายปีก | 3 ความเห็น »